مربیگری حرفه ای است ، برای کمک به ورزشکاران و افراد عادی جامعه تا ابعاد جسمی - روحی و توانایی های فردی و اجتماعی آنها را در حد بالایی توسعه دهند .

در واقع حرفه مربی از معلمی بالاتر است ، زیرا مربی بر رفتار شاگردانش تأثیر می گذارد به تعبیر دیگر ، مربی الگوهای اخلاقی ، رفتاری و فنی شاگردانش می باشد .

در حقیقت مربی علاوه بر تعلیم به تربیت نیز مشغول است . مربیگری در ورزش های رزمی به واسطه فرهنگی خاص خود و نظم و مقرراتی که در این ورزش حاکم است بسیار حایز اهمیت است .

مکان تمرین ، مکانی قابل احترام و فضایی برای توسعه ابعاد انسانی است . مربی که به مقام استادی می رسد تنها یک تعلیم دهنده فنون رزمی نیست ، بلکه یک استاد در سایر ابعاد انسانی است و پاسخگوی بسیاری از راه کارهای زندگی است .